و در جلد اول شرائع الاسلام مىگويد : زن با رسيدن به شصت‌سالگى يائسه مىگردد و گفته شده در غير قرشى و غير نبطى به پنجاه‌سالگى . « 1 » علامه در بخش نخست از مبحث عدّه‌ها در كتاب قواعد مىنويسد : « و لو دخل بالصغيرة و هي من نقص سنّها عن تسعة ، أو اليائسة و هي من بلغت خمسين أو ستّين إن كانت قرشيّة أو نبطيّة ، فلا اعتبار به ، و لا يجب لأجله عدّة طلاق ، و لا فسخ على رأي ، أمّا الموت : فيثبت فيه العدّة ، و إن لم يدخل و إن كانت صغيرة أو يائسة دخل أولا » . « 2 » اگر با زنى خردسال كه كمتر از نه سال دارد يا بزرگسالى كه به پنجاه‌سالگى رسيده و يا اگر قرشى يا نبطى است به شصت‌سالگى رسيده ، آميزش كرده ، اعتبارى بدان نبوده و براى آن ، عدهء طلاق يا برهم زدن پيمان زناشويى [ - فسخ ] ، بنا بر ديدگاه برخى ، بايسته نمىگردد ؛ اما در مرگ ، چه آميزش انجام داده باشد يا خير ، عده واجب مىشود هرچند خردسال يا نااميد باشد . و نيز مىگويد : « كلّ ما تراه قبل بلوغ تسع سنين أو بعد سنّ اليأس ، و هو ستّون للقرشيّة و النبطيّة ، و خمسون لغيرهما ، أو . . . فليس حيضا » . « 3 » و خونى كه زن پيش از رسيدن به نه‌سالگى يا بعد از رسيدن به يائسگى مىبيند كه سنّ شصت در قرشى و نبطى و پنجاه‌سالگى براى غير آن دو است . . . حيض نمىباشد . محقق كركى باور دارد : « هو الدم متعلّق بالعدّة أسود حارّا غالبا ، و محلّه : البالغة تسعا غير يائسة ببلوغ ستّين إن كانت قرشيّة أو نبطيّة ، و خمسين في غيرهما » . آن خونى كه غالبا سياه و گرم است و محل آن كسى است كه به نه‌سالگى رسيده و يائسه نشده باشد با رسيدن به شصت‌سالگى اگر قرشى يا نبطى باشد و پنجاه سال در

--> ( 1 ) . محقق حلى ، شرائع الاسلام ، ج 1 ، ص 24 . ( 2 ) . علامه حلى ، قواعد الاحكام ، ج 2 ، ص 68 . ( 3 ) . همان ، ص 212 .